Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Siggy update

Ik ben weer enigszins boven water nadat de griep gepoogd heeft me te vellen. Dat is maar goed ook, anders zitten de 4 dames met wie ik maandag mee ga voor een midweek naar Friesland, zonder chauffeur. En we hebben juist zo'n zin om heerlijk een weekje door quiltland te boemelen: Fries museum in Leeuwarden natuurlijk, misschien naar Nieuw Buinen in de Naaidoos rommelen en uiteraard onder het maken van een verantwoord werkje (ahum) klessebessen, lekker eten, wandelen.... We zien wel. Dus op deze weblog wordt het even stil.

Tot slot nog een paar siggies. Dank jullie wel Ria, Marianne en Tonny. Soms zeg ik tegen Chago: 'Oh, leuk, er is weer een zegen met de post meegekomen'. Ja hoor, voor mij is elke siggy een zegen.


Allemaal een fijn weekend en een fijne week!







Dag van de Poëzie

Jaren geleden kreeg ik van een vriendin een heel klein boekje met gedichten. Een van die gedichten ben ik nooit vergeten. Het is geschreven door Susan Polis Schutz.

Though we don't see each other very much
nor do we write to each other very much
nor do we phone each other very much
I always know that, at any time,
I could call, write or see you
and everything would be exactly the same.
You would understand everything I am saying
and everything that I am thinking.
Our friendship does not depend
on being together.
It is deeper than that.
Our closeness is something inside of us
that is always there
ready to be shared with each other
whenever the need arises.
It is such a comfortable and warm feeling
to know that
we have such a lifetime
friendship.
Het mooie is, dat de vriendschap met deze vriendin nog steeds zo is als in dit gedicht beschreven.

Zigzaggen

Wat heb ik de afgelopen dagen gezigzagd! Letterlijk en figuurlijk. Uren achter de machine de blokken voor de plaid voor Lucia gezigzagd (met deze stofjes)met een zigzagsteek die weer bestaat uit 3 kleine steekjes. Lekker stevig en je trekt de rand niet in elkaar. Ondertussen heen en weer gezigzagd tussen laptop en pc om bepaalde problemen en vraagstukken op de laptop op te lossen. Gelukkig heb ik een kennis die verstand van zaken heeft en me in mailtjes aanwijzingen kon geven. En hij werkt weer als een tierelier. En dan nog het zigzaggen tussen huishoudelijke karweitjes, boodschappen, bezoekjes. Ach, jullie kennen het wel. Soms gaat het gewoon even zo. Kerstspullen weer in de dozen. Alleen de kaarten hangen nog! Die mogen van manlief nog niet weg. Ze blijven bij ons altijd tot begin februari hangen. Maar ondanks dat allemaal heb ik de plaid vandaag af gekregen. Morgen breng ik hem naar Lucia en dan kan ze er lekker met haar meidjes op de bank onder kruipen. (Jammer genoeg heb ik geen foto meer van de plaid)

Langzaam maar zeker



Langzaam maar zeker wordt mijn siggy-doos gevuld met de meest uiteenlopende siggies. En in mijn speciale map zitten al een heleboel meegestuurde briefjes. Bedankt Hanneke, Gerda, Monique en ook Katrien!
De siggy van Katrien kwam helemaal onverwacht. Ze had opgemerkt dat ik vingerhoedjes verzamel en vroeg me of ik het leuk vond als ze mij een vingerhoedje van haar omgeving zou sturen. Dat vond ik natuurlijk te gek. In haar pakje zat ook deze siggy. Ze heeft er speciaal nog eentje voor mij gemaakt, want ze verzamelt zelf al heel lang geen siggies meer. Heel erg lief van je Katrien!

Dickens, Deventer en 100 rozen

Het is alweer een paar weken geleden, maar het zit nog vers in mijn geheugen. Daar waren we dan, in Deventer. Mijn vriendin Ria, een vriendin van Ria bij wie wij een nachtje logeerden en ik. Het was koud, het was grijs en het was oergezellig.

Na een stevig ontbijt waren we de stad in gedoken, genietend van de leuke winkelstraatjes. Ria heeft altijd een boodschappenlijstje en als we haar eerste inkopen gedaan hebben, vinden we dat we een grote bak koffie, met absoluut gebak er bij, verdiend hebben.
Het was een week voor het Dickens weekend. Aan de andere kant van de Brink lonkte de ingang van het straatje waar het Dickens feest altijd plaats vindt. De naam van dat straatje? De Walstraat... Gedrieën togen weer op af en oooohh, wat was dat enig! Alles was al in kerstsfeer versierd.

Ook de etalages van de kleine winkeltjes. Hier en daar Dickens-muurschilderingen en, echt, uit het raam van de vroegere gevangenis hing een laken met een 'dame' er aan die probeerde te ontvluchten. Eén winkeltje trok mijn aandacht en ja hoor, in de etalage stonden ze: een hele rij vingerhoedjes. Nou ja, je begrijpt, dat kon ik niet voorbij laten gaan.



We konden binnen nauwelijks staan, maar ik was 2 vingerhoedjes rijker. Op een staat een afbeelding van het Getijdenboek, het belangrijkste Latijnse gebedenboek in de middeleeuwser kerk. Dit afgebeelde boek wordt gedateerd op 1477, het jaar van het begin van de boekdrukkunst in Deventer. Doorgelopen naar het eind van het straatje en daar, rechts op het hoekje, vonden we ineens '100 rozen'. Een quiltwinkeltje! Zomaar onverwacht. Gestart in mei vorig jaar. Ook al zo'n heerlijk, nostalgisch winkeltje. Even een foto gemaakt en beloofd reclame te maken. Dus gauw kijken. Na de 100 rozen gezellig doorgewarmd met een lekkere snack. Ria en ik zijn weer een dierbare herinnering rijker.

Chuchubi

Weten jullie wat een 'chuchubi' (spreek uit tsjoetsjoebie) is? Niet? Dat is een lijsterachtige spotvogel. Hij woont o.a op de Antillen en fluistert soms iemand iets in het oor! Maar af en toe is hij uit de koers en zit hij zomaar bij mij op mijn schouder. Dat gebeurde ook een paar weken geleden. Hij fluisterde: "Weet je wel dat Lucia iets heeft gezien dat ze heel erg graag wil hebben?! Ze zei: als mam zóiets een keer voor mij wil quilten, dan zou ik dat geweldig vinden". Dus ging ik stiekem naar het stoffenwinkeltje waar zij dat zóiets in de etalage had zien liggen. En toen ik binnen kwam en het zag, dacht ik: O ja! Dat is helemaal iets voor haar. Chuchubi wist dat Lucia volgende week jarig is, dus had de hint goed getimed. Het gevolg van al dat gefluister is dat ik Lucia heb meegenomen en we samen op bezoek gingen in dat enige stoffenwinkeltje in een oud pand in de Dorpsstraat hier niet ver vandaan. We hebben lekker de tijd genomen en kozen 9 verschillende stofjes en een achtergrond uit:


Het is hele fijne ribfluweel of gladde fluweel. Het wordt een plaid van blokken van 30x30cm die verspringen. De blokken worden eerst met dun fiberfill gevoerd en later aan elkaar genaaid. De achterkant wordt één grote rode lap van een soort fleeze. Een lekkere, warme plaid waar ze gezellig met haar meidjes onder kan zitten op de bank. Zo zie je maar, moeders (en oma's) hoeven zich nooit te vervelen!
P.S. Lucia's man speelde voor chuchubi....

Fotomapje

Het is deze week al weer 2 jaar geleden, dat mijn buurvrouw en ik vrijwel tegelijkertijd te weten kwamen dat we dezelfde operatie moesten ondergaan. Dat gaf, dat snap je wel, in die periode een speciale band en meeleven met elkaar. Riet wilde heel graag een paar foto's van haar kinderen en kleinkinderen mee nemen naar het ziekenhuis. Toen ik vroeg of ik iets voor haar kon doen, zei ze: "O ja, Chris, als je een fotomapje voor me kan maken met wat quiltwerk er op, dat zou ik enig vinden". Nou, je snapt het al. Manlief was in die tijd net 6 weken naar Aruba, dus ik had alle tijd om lekker bezig te zijn. Dat was voor mezelf ook een goede afleiding. Hieronder zie je het resultaat. Ik heb er met de naaimachine wat versiering op genaaid, iets wat ik eigenlijk nooit doe.



Weer een paar siggy's

Weer een paar kunstwerkjes van siggies ontvangen. En ook opnieuw genoten van de briefjes die er bij zaten. Allemaal heel erg bedankt!





















Blok 9

Dit is het blok van de 9e rand van de Log Cabin. Ik moest er (maar) 16 van maken en ze zitten er allemaal al aan, hoera! Dus ik schiet nu echt op. Totaal moet ik nu nog 24 blokken maken, 6 in elke hoek. Voor die hoeken kan je blokken van voorgaande randen gebruiken, maar ik heb met EQ6 geprobeerd het een en ander aan te passen.



Ik denk dat ik deze blokken ga gebruiken. Eén is met effen kleuren ingekleurd, komt een beetje fel over. Maar je krijgt op deze manier toch een beetje een indruk van het resultaat. Dus nu nog de echte stofjes er bij zoeken en dan weer aan de gang. De hoeken zullen er dan ongeveer zo uitzien:


De draad en de naald

Aan het begin van dit jaar moest ik denken aan een Russisch gedichtje over een draad en een naald. Natuurlijk is het een gedichtje met een moraal. Ik heb het vrij vertaald, zodat het rijmt en de strekking niet verloren gaat.

Eens sprak de draad tegen de naald:
'Ik kan álles maken,
een rok, een bloes, een leren jas,
een gordijn met haken.
Ik naai het mooiste bruidstoilet,
de warmste lappendeken.
Ja, zonder mij zou heel de aard
in duizend stukken breken'.
Maar toen sprak stekelig de naald:
'Jij had nooit iets gedaan
als ik je niet voortdurend trok,
ik ga altijd vooraan!'
Zo twistten zij, werden niet moe.
De KLEERMAKER hoorde enkel toe.

Wel duidelijk hè? We denken nogal eens dat wij het alleen wel kunnen en dat wij het belangrijkste zijn, maar we hebben elkaar zó nodig. En laten we onze Kleermaker, onze Schepper, niet vergeten!
Ik wens jullie allemaal een heerlijk jaar toe met veel plezier met naald en draad en dat we van elkaars creativiteit mogen genieten!