Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Siggy-speciaal

Ik kan het niet laten om over deze siggy een speciaal logje te maken. Een paar weekjes terug kreeg ik een mailtje: 'do you want to swap a siggy with me?' Direct terug gemaild dat ik natuurlijk heel graag met haar wilde swappen. Vorige week gleed de envelop met haar siggy bij mij door de brievenbus. Uit Michigan, USA. Wat een beauty! Zo netjes genaaid en geborduurd. Een begeleidend briefje vertelde mij dat de maakster Helen Clark heet en 84 jaar is! Ik weet niet of dit die oudste deelneemster aan de siggy-lijst is, over wie Annelies het in een logje had. In een begeleidend briefje vertelt ze: "I am happy we are swapping siggies. I like to find one in my mailbox.......Het heeft zo erg gesneeuwd dat de scholen vandaag dicht zijn.....Ik heb veel quilts gemaakt, meestal als cadeau, waaronder 6 Dubbel Weddingring quilts voor op bed, 4 2-persoons en 2 kingsize. Vandaag maak ik cookies en muffins....heb 11 achterkleinkinderen...." Kijk, dat vind ik nou zo leuk, dat even contact. Ik heb haar meteen per mail bedankt en kreeg vrijwel direct een mailtje terug. Ze had problemen met de computer gehad, legde mij uit wat voor problemen, maar de computermeneer had het weer opgelost. Haar e-mail adres begint met 'oldhelen1', waarschijnlijk is er ook een oldhelen2 of een younghelen. Nou vraag ik je: hoe zo, oud? Als je 84 bent, ben je niet te oud om te swappen, te quilten, te bakken, te mailen. Geweldig toch!?
Ze had er ook nog een kerstkaart bij gedaan met een plaatje waar ik helemaal blij van word.

HIJ IS AF!!!


Ik ben zó blij! Hij is af!! Het heeft wel een jaar langer geduurd dan de bedoeling was. Ik ben er 2 jaar geleden al mee begonnen, maar door ziekte en andere zaken en natuurlijk ook door andere leuke projecten die ik onderweg tegenkwam heeft het een beetje vertraging opgelopen. De quilt is gemaakt volgens een patroon van Jacqueline de Jonge, met paperpiecing en is 162x162 cm. Er zitten veel restjes in verwerkt.
Ik heb hem de naam gegeven: 'Het leven in al zijn kleur'. Hij is voor mijn schoonzus en die is zondag jarig. Dus gelukkig ben ik toch nog op tijd klaar. Ik heb een foto van de quilt gemaakt, een beetje gemanipuleerd en toen op transfer papier geprint. Dat gestreken op een ecru stofje en, hupsakee, als etiket op de achterkant genaaid. Heerlijk, dit project kan ik weer lekker achter me laten.

Nieuwe siggy's



Kijk eens wat weer een leuke siggies. Sommigen maken er een heel kunstwerkje van, zoals Gyöngyi uit Hongarije. Het midden van haar siggie is een vouwwerkje. En wat vind je van het varkentje van Anita? Toch schattig. De man van Teresa uit Oregon is gepensioneerd brandweerman, dat kun je wel zien aan de tekening, maar ook aan de bijpassende stof. En dan de borduurwerkjes van Vera en Anita en het mooie stempel van Gerda. Ik vind ze allemaal super en ze gaan voorlopig in de mooie siggy-doos.

De Verhalenverteller

De verhalen-verteller zit op de terrakleurige lemen vloer. Het vuur verspreidt een aangename warmte en schept een sfeer van veiligheid. Het flakkerende licht zorgt voor levende schaduwen op de muren. De kinderen verzamelen zich rond de verteller. Knielen bij hem neer, zitten op zijn schoot, leunen over zijn schouder. Ademloos luisteren zij naar de verhalen. Elk woord drinken ze in. Niets willen ze vergeten....
*******************************
De ongeplaveide weg laat de high way achter zich en kronkelt door het steenachtige ruwe woenstijngebied.


Steenslag spat ons links en rechts om de oren. De weg voert langs bultige, gladde rotsformaties,


verdwijnt de diepte in door een droge rivierbedding, kruipt weer omhoog en tovert een vlakte waaruit plots een kolos van een rots als een kasteel hoog oprijst.


Dit is het land van 'Enchantment', van betovering en verrukking. New Mexico. Na 20 km stopt de weg aan de voet van een andere kolos, een tafelberg met aan drie kanten torenhoge zijden, bewaakt door uit stenen gehouwen wachters. Er zijn 2 wegen naar de top. Een voetpad dat steil omhoog klautert en een, jawel, geasfalteerde weg die met een grote boog langzaam omhoog klimt. Een minibusje pendelt heen en weer naar Sky City, dat bovenop deze tafelberg ligt.


Eigen vervoer is verboden. Sky City, een toepasselijke naam, want het ligt hoog in de lucht, het is alleen geen stad, maar een dorp. Het heeft een paar straatjes, pleintjes en een kerk. De huizen zijn gebouwd in Adobe stijl. De foto waar zulke huisjes op staan, is niet hier gemaakt, want fotograferen is verboden. De mensen die hier wonen, zijn echte Amerikanen, maar ook echte Tacoma indianen. Ze zijn kleurrijk en kunstzinnig. Prachtig terracotta aardewerk met oude indiaanse versieringen staan te koop op tafels op de pleintjes. En typische lekkernijen. En kleine beeldjes van de Verhalenverteller.



Op deze manier verdienen ze wat bij met het spaarzame bezoek van een toerist. De katholieke kerk heeft pas een nieuwe vloer. De oude vloer moest verwijderd worden, maar voordat dat gebeurde, werd eerst alle stof en gruis van de vloer bij elkaar geveegd en buiten op een hoop gegooid. Daarna werd de oude vloer er uit gebikt, de nieuwe gestort en gewacht totdat hij droog en hard was. Nu moest natuurlijk al het meubilair weer naar binnen. Maar eerst werd alle stof en gruis dat buiten lag te wachten, weer naar binnen gebracht en keurig netjes over het hele vloeroppervlak verdeeld. De voetstappen van de voorouders staan daar immers in! Wat een respect voor het voorgeslacht.


De samenleving van de Tacoma is gebaseerd op het matriarchaat. De jongste dochter erft huis, land en goederen. Want zij heeft de meeste kans van alle verhalen van de voorouders te leren. Broers moeten aan zussen toestemming voor zaken of opleiding vragen. Verhalen uit de geschiedenis, ervaringen, anekdotes, wijsheden worden van geslacht op geslacht doorgegeven. De verhalenverteller kan een ouder zijn, een grootouder, een oom of tante of zomaar een volwassene met veel ervaring. Een hele oude Tacoma vrouw vertelt over haar jeugd: als jong meisje kreeg ze de kans om naar school te gaan. Ze werd opgenomen in een niet-indiaans gezin dat goed voor haar zorgde. Ze kreeg nette kleren, schoolboeken, prachtige schone lakens op haar bed en zelfs een nachtjapon. Dingen die ze nooit gezien had. Maar wat miste ze een schoot en verhalen om naar te luisteren!



*******************************

Gisteren, na een avondje scrabbelen bij een vriendin, vond ik het beeldje van de Verhalenverteller bij haar op een kast. Toen moest ik weer denken aan al die verhalen die ik hoorde in Sky City en die een diepe indruk op mij maakten. Waar zijn onze verhalenvertellers en waar zijn de kinderen die er naar willen luisteren? Vandaar dit verhaal.