Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Tijd en gezelligheid

De tijd gaat veel te snel. Het is al weer ruim een week geleden dat we met de vrouwen van het quiltgroepje hier uit HHW een gezellige ochtend hadden. We hadden elkaar maandenlang niet gezien omdat ik gestopt ben met les geven. Ik heb er van genoten. Het was zo goed om van ieder te horen hoe het allemaal gaat. Er is in de paar jaar dat we met elkaar aan het quilten waren heel veel gebeurd in onze levens.


Ingrijpende dingen. Ondanks dat staan we allemaal positief in het leven en kunnen we genieten van de dingen die we wél kunnen en ontvangen. Een van de vrouwen, Anne-Marie K., (rechts op foto) heeft het quilten helemaal te pakken.


Ze maakt prachtige dingen en gaat nu af en toe naar een workshop in Haarlem. Voor de vijftigste verjaardag van haar man maakte ze een enige Abraham. Naar aanleiding van de laatste cursus die we hadden, paperpiecing, fantaseerde ze dit kerstquiltje.

Patricia is rustig bezig de sampler van onze cursus af te maken. En hij wordt prachtig!


De andere dames hadden zo iets van: oh, als ik dat allemaal zie, krijg ik zin om ook weer aan de gang te gaan. Maar ja, soms moet je even een stapje terug doen. Dat hebben we allemaal.



Ik ben heel dankbaar dat ik deze vrouwen heb mogen leren kennen en van ze heb mogen leren.
Dank jullie wel voor de fijne ochtend en ik hoop dat ons contact blijft!

Weer een stapje verder

Ik ben weer lekker bezig geweest met de volgende rand van het Patchwork Project. Rand 8. Gelukkig eenvoudiger als de vorige. Zo schiet ik tenminste op, alleen..... Een van de stofjes, het donkerblauw van de 'bootjes' is op! Alle strookjes voor de rest van de blokken zijn al gesneden. Dus snel zoeken zoeken zoeken op het internet.
Niet in Nederland gevonden, wel in New Hamshire in Amerika. Tja, zal ik het eens doen? Ik heb nog meer van Kaffe Fassett nodig en deze winkel heeft wel erg veel. De bedoeling is dat ik de quilt voor ons bed maak als sprei, daarom wil ik de achterkant ook van zijn stoffen maken, maar dan in hele grote vierkanten.
Ik ben dus voor een keertje toch maar eens in het buitenland gaan shoppen en heb, schrik niet, totaal 10 meter besteld! En ik ben veeeeeel goedkoper uit. Omdat ik nu niet verder kan met deze quilt, heb ik me gestort op de quilt voor mijn schoonzus. Ik moest nog een groot gedeelte doorpitten en ik wil hem graag vóór 14 december klaar hebben. Dan is ze jarig. En, hoera, gister was het doorpitten klaar. Vandaag bezig geweest met de bies. Als hij helemaal af is, laat ik hem zien.

Een hart laten slingeren!!!

Een ontzettend leuk initiatief van de dames die bij De Sampler werken. Omdat Gré Koopman al een aantal maanden ziek is, krijgen alle cursisten en iedereen die dat wil een patroontje van een hart.


Je kan het maken zoals je zelf wil, met lintjes, stitchery of gewoon. Maakt niet uit. Je naait een paar lintjes mee, zet je naam er op en stuurt het op. Al die verschillende harten aan elkaar gestrikt met de lintjes vormen een vrolijke slinger om haar op te beuren. Ik vind het een enig idee om te onthouden.

Leuk, leuk, leuk

Wat is het leuk om een envelop van ik weet niet waar in je bus te vinden! Een leuk briefje er bij en af en toe een extra e-mail contact. Ik laat de laatsten maar even zien. Sommigen zullen jullie natuurlijk wel bekend voorkomen.











Threads of Yunnan

Dit is een serieus logje over een serieus en prachtig project. Maar eerst wil ik Marijke aan jullie voorstellen. Je ziet haar hier op de foto met een quiltje dat ze pas voor haar gastvrouw heeft gemaakt bij wie zij en haar man op dit moment tijdens hun verlof in Nederland een paar weken logeren.


Van haar heb ik in 1996, samen met 3 andere vrouwen, de eerste beginselen van het quilten geleerd. We hebben toen met elkaar een quilt voor onze kerk gemaakt. De foto is bij mij thuis genomen. Wat was dat een heerlijke tijd, met veel plezier, fijne gesprekken en zoveel geleerd.


De jaren daarna had ik met haar en nog iemand van het groepje een kleine Bee, 'de Vaste Prik'. Maar daar is begin vorig jaar een eind aan gekomen omdat Marijke en haar man gingen verhuizen. Naar China!! Ze hebben beiden een warm hart voor mensen en keken er al jaren naar uit om iets voor de mensen in China te mogen betekenen. Ze zijn nog druk bezig met de taalstudie maar hebben inmiddels al fijne contacten.


Een paar maanden geleden leerde Marijke een Deense vrouw kennen, Bitten Hogh. In 1996 richtte zij 'Danyun' op, een organisatie die als doel heeft de levensstandaard van de mensen die op het platte land van Yunnan wonen te verhogen. Yunnan is een multi- ethnische provincie in China. Er leven 26 ethnische minderheden, waaronder de Miao. Er is een rijkdom aan kleurige kostuums, cultuur en tradities. Veel van de mensen die op het platteland wonen, vooral vrouwen, zijn nooit naar school geweest. In 1999 startte Bitten met het project 'Threads of Yunnan' om vooral deze vrouwen de kans te geven handwerk te maken en te verkopen, zodat ze kunnen investeren in de toekomst van hun familie. Naast dit financiele voordeel, krijgen de mensen ook lessen in bijvoorbeeld hygiene, voeding en het omgaan met geld.

Honderden vrouwen zijn al bij dit project betrokken. Het leven in de dorpjes is erg mat en grauw. De enige kleur die het leven van de dorpelingen een beetje verlicht, wordt gevonden in hun kleding en hun borduurkunst. De dessins en de kleuren die de vrouwen gebruiken zijn traditioneel een deel van hun cultuur en een uiting van hun liefde voor schoonheid.
Marijke werkt nu 1 dag in de week voor dit project. Er was iemand nodig die kan helpen bij het ontwerpen en advies kan geven. En dat kan ze! Ik vind het geweldig. Haar man geeft adviezen bij het management. In het quiltje op de bovenste foto heeft Marijke machinaal borduurwerk, dat ze in China koopt op de markt, verwerkt. Toen ik haar vorige week zondag ontmoette, had ze een aantal tasjes bij zich, door de Miao gemaakt. De basisstof heet 'hemp', een soort fijne jute. Een van de tasjes hangt nu bij mij aan de stoel.



Nog een paar foto's van werkstukjes die deze vrouwen maken.


Op de collage foto's kan je duidelijk de voorkeur voor de felle kleurtjes van de draden zien.




In het afgelopen jaar is Danyun ook begonnen met het produceren en verkopen van thee, die door de boeren vanYunnan wordt verbouwd. Zo worden mannen en vrouwen geholpen hun levensstandaard te verbeteren.

Basje

Op weblogs en siggy's kom ik nogal eens huisdieren tegen. Vooral katten. Wij hadden vroeger ook katten, een volière, een papegaai, marmot en een geredde spreeuw. Maar vooral honden. Tot nu toe hebben we een hond. Vandaag vertel ik jullie over BASje.


Dit is BASje. Onze Duitse (of Deense) dog van 90 cm op de schoft. Daarboven uit zijn fiere nek en een prachtig hoofd als een aambeeld. Staande op zijn 4 poten kon hij makkelijk van de tafel mee eten en als ik op de bank zat en hij zijn gat liet zakken, zat hij comfortabel op mijn schoot! Hij hield er van zijn 2 tennisballen te verstoppen. Je zocht je een ongeluk en meneer had ze gewoon alletwee in zijn bek. Kon je niet zien. Hij was een geweldige goedzak die geen vlieg kwaad deed. Alleen door zijn enorme grootte gingen mensen soms een blokje om. Bij zijn eerste puppytraining werd hij overvallen door enthousiasme bij het zien van al die lieve kleine hondjes. Nog vóór de les begon, had hij zijn piksplinternieuwe riem kapot getrokken en mijn arm bijna uit de kom. Maar, hij heeft het geleerd en onze jongste van toen nog geen 5 jaar kon hem aan een slap hangende riem uitlaten.




Wij woonden vlak bij een gemeentebosje inclusief hertenkamp. Op een goede dag lieten onze 2 meidjes, die toen 9 jaar waren, Basje uit in het bosje. Honden mochten daar toen nog los. Hij was rustig aan het scharrelen, ruiken en plassen toen hij plots als versteend bleef staan. Wat was dat daar in de verte?! Dat zag er erg interessant uit. Daar stond de kapper. De kapper woonde vlak bij ons en had heel recent een dwergpoedelpup gekocht. Hij was er dol op. De kapper knipte niet alleen hoofden en baarden, maar deed ook in haarstukjes. Hij was erg lang en mager en had een sportief hemd aan met de bovenste knoopjes los, zodat iedereen de mannelijke krulhaartjes van zijn borsthaarstukje kon bewonderen. Aan zijn voeten scharrelde de pup, een niemendalletje. Begrijpelijk dat Basje dit van dichtbij wilde ruiken en zien. Bevangen door nieuwsgierigheid stortte hij zich in een galop en denderde op het tafereeltje af. De kapper ziet het geweld aan komen stormen, bukt, grijpt zijn schatje en tilt hem hoog in de lucht. Dàt had hij beter niet kunnen doen. Nog even....en daar is Basje, zijn ogen gefixeerd op het schatje in de lucht. Hij moet hem ruiken. Nog een seconde en Basje staat met al zijn kilo's gewicht rechtop tegen de kapper aan, poten links en rechts om zijn hals en......met het haarstukje in zijn bek!!!!! Jullie begrijpen dat dit verhaal een staartje had, maar een heel kleintje hoor. En nog vaak vertellen we dit aan iemand, net als nu, en moeten we er weer hard om lachen.

De Logcabin van Sylvia

Door het ruilen van siggy's kwamen Sylvia P en ik er achter dat we dezelfde cursus volgen bij Irma's Sampler en dat we ook nog even ver zijn. Ik vroeg haar om een foto, want het is zo leuk om het effect van verschillend stofgebruik te zien.


Hierboven dus de foto van de logcabin van Sylvia.


En nog een detailfoto van het midden van de quilt. (wat een verschil in kleur door.... De bovenste komt het meest overeen met de werkelijke kleuren)
De 7e rand zit er bij mij nu ook aan, dus mijn huiswerk voor deze maand is weer klaar!


Quiltreunie

Om 10 uur stond de koffie klaar en druppelden de dames binnen. Met tasjes, tassen en zelfs een grote plastic box. Eindelijk, na maandenlange stilte, waren we weer eens bij elkaar, de quiltsters van onze kerk aan wie ik de afgelopen 2 jaar een paar keer een cursus heb gegeven. Allemaal beginners waren ze, maar nu niet meer!!


We hadden afgesproken om mee te nemen waar we mee bezig zijn, dat te laten zien en er iets over te vertellen. Een soort kleine 'show and tell'. Jullie snappen natuurlijk dat we begonnen met de koffie en een heleboel gekwebbel over van alles behalve quilten. Zo gaat dat nu eenmaal. Op de 1e foto het stel bij elkaar (er ontbraken er nog 2). Mijn oudste 'leerling' is nu 83! Wat heeft ze al veel gemaakt. Ze wilde heel graag een New York Beauty blok met paperpiecing maken en voilá, hier laat ze het resultaat zien: een kleurrijk kussen voor haar dochter.


Ineke, (rechts op foto) heeft het helemaal in haar vingers. In Friesland, toen we met een paar vrouwen op bezoek waren bij An Keuning, kocht zij in Makkum een pannel met motieven van Makkumer tegels. Daaromheen bijpassende randen genaaid van fijne stof van de markt. Het resultaat is geweldig! Het is zo leuk om te zien hoeveel plezier ze er in heeft. Op de kleine foto kan je goed de details van de motieven zien.


Marjolein is bezig met een paperpiecing quiltje voor de Kerst. Ze had een heel handig ontwerpwandje mee van stof aan 2 broekenhangers. Kan je zo aan een deur hangen.

Tot slot nog een paar quiltjes van de Atarashi cursus. Dat was ook ontzettend leuk en zulke verschillende resultaten. Een van ons heeft er een heel boxkleed voor een vriendin van gemaakt, die kan ik jammer genoeg niet laten zien. We hebben weer genoten van elkaar en iedereen gaat lekker in haar eigen tempo verder.