



Maar ik moet wel eerlijk zijn: de aller, allereerste siggy kreeg ik een tijdje terug al van Willeke. Kijk maar. Deze 4 kreeg ik van Annelies, Marjo, Marga en Marjan.
Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter. Veel plezier!






Ik zit me suf te naaien om mijn 'huiswerk' voor morgen af te krijgen: 24 blokken, en wát voor blokken! Ik denk dat dit blok het meest bewerkelijke is van allemaal. Dit is het blok van de 6e rand van het Logcabin Project. In juni heb ik 2 lessen gevolgd in plaats van 1, omdat ik in september niet kon. Tja, en dan denk je: ik heb een zee van tijd tot oktober. Maar dat viel tegen. Voordat ik het wist, is de zomer al weer voorbij en morgen zit ik dus weer bij De Sampler in Haarlem. Wel weer leuk hoor. 
In de loop van de tijd heb ik van Gé Koopman, die de lessen geeft, heel wat handige dingetjes geleerd. Bijvoorbeeld het 'parkeerlapje', had ik nooit van gehoord. Ze gaf nog een leuke tip: als je langs de diagonaal van een vierkantje hebt genaaid, naai dan voetjebreed langs het naadje, knip tussen de 2 naadjes en hupsakee, je hebt een vierkantje van 2 driehoekjes. Gré liet een quiltje zien dat ze van een heleboel van deze vierkantje (restjes van haar eigen logcabin) had gemaakt. Inmiddels heb ik al een doos vol met die vierkantjes. Wie weet kom ik daar nog eens aan toe. Ook leuk voor de poppenhuisbedjes van mijn kleindochtertje.







En wat er allemaal nog meer te koop was. Allemaal van die enige dingen, die je eigenlijk helemaal niet nodig hebt, maar o zo leuk zijn om je huis mee op te vrolijken. Er was ook een aanbieding van 20 fat quarters voor $20. Daar heb ik natuurlijk wel gebruik van gemaakt. Al was het alleen maar voor de herinnering. En wie weet kan ik ze nog eens goed gebruiken. 


In een eerder logje liet ik jullie een foto zien van het bed van een nicht in Amerika, waar Chago en ik logeerden. Wij zelf sliepen daar in een bed van 1 meter breed. Het was voor het eerst in de 42 jaar van ons huwelijk dat we kop-staart sliepen! Weer een ervaring rijker en het ging prima. Ik mis trouwens de kookkunst van die nicht èn het klimaat. Maar terug naar haar bed. Ze heeft een opstapje nodig om in bed te komen, niet omdat zij zo klein is, maar omdat bijna al de bedden daar zo hoog zijn. Hele dikke dubbele matrassen. En ze liggen heerlijk.




