Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Basje

Op weblogs en siggy's kom ik nogal eens huisdieren tegen. Vooral katten. Wij hadden vroeger ook katten, een volière, een papegaai, marmot en een geredde spreeuw. Maar vooral honden. Tot nu toe hebben we een hond. Vandaag vertel ik jullie over BASje.


Dit is BASje. Onze Duitse (of Deense) dog van 90 cm op de schoft. Daarboven uit zijn fiere nek en een prachtig hoofd als een aambeeld. Staande op zijn 4 poten kon hij makkelijk van de tafel mee eten en als ik op de bank zat en hij zijn gat liet zakken, zat hij comfortabel op mijn schoot! Hij hield er van zijn 2 tennisballen te verstoppen. Je zocht je een ongeluk en meneer had ze gewoon alletwee in zijn bek. Kon je niet zien. Hij was een geweldige goedzak die geen vlieg kwaad deed. Alleen door zijn enorme grootte gingen mensen soms een blokje om. Bij zijn eerste puppytraining werd hij overvallen door enthousiasme bij het zien van al die lieve kleine hondjes. Nog vóór de les begon, had hij zijn piksplinternieuwe riem kapot getrokken en mijn arm bijna uit de kom. Maar, hij heeft het geleerd en onze jongste van toen nog geen 5 jaar kon hem aan een slap hangende riem uitlaten.




Wij woonden vlak bij een gemeentebosje inclusief hertenkamp. Op een goede dag lieten onze 2 meidjes, die toen 9 jaar waren, Basje uit in het bosje. Honden mochten daar toen nog los. Hij was rustig aan het scharrelen, ruiken en plassen toen hij plots als versteend bleef staan. Wat was dat daar in de verte?! Dat zag er erg interessant uit. Daar stond de kapper. De kapper woonde vlak bij ons en had heel recent een dwergpoedelpup gekocht. Hij was er dol op. De kapper knipte niet alleen hoofden en baarden, maar deed ook in haarstukjes. Hij was erg lang en mager en had een sportief hemd aan met de bovenste knoopjes los, zodat iedereen de mannelijke krulhaartjes van zijn borsthaarstukje kon bewonderen. Aan zijn voeten scharrelde de pup, een niemendalletje. Begrijpelijk dat Basje dit van dichtbij wilde ruiken en zien. Bevangen door nieuwsgierigheid stortte hij zich in een galop en denderde op het tafereeltje af. De kapper ziet het geweld aan komen stormen, bukt, grijpt zijn schatje en tilt hem hoog in de lucht. Dàt had hij beter niet kunnen doen. Nog even....en daar is Basje, zijn ogen gefixeerd op het schatje in de lucht. Hij moet hem ruiken. Nog een seconde en Basje staat met al zijn kilo's gewicht rechtop tegen de kapper aan, poten links en rechts om zijn hals en......met het haarstukje in zijn bek!!!!! Jullie begrijpen dat dit verhaal een staartje had, maar een heel kleintje hoor. En nog vaak vertellen we dit aan iemand, net als nu, en moeten we er weer hard om lachen.

11 opmerkingen:

Johanna Zweden zei

Wouw wat een mooie hond is dit! Ongelofelijk wat is hij groot!
Wat heb ik verschrikkelijk zitten lachen om je verhaal, kostelijk.
Zo mijn dag kan niet meer kapot.
Groetjes Joke

Yvonne aka sommeke zei

Woehaaaaaaa, ik lig hier dubbel!
Prachtige hond zeg!

Annelies zei

Wat een mooi verhaal en wat een prachtige hond.
Wij hadden thuis altijd een hond. Mijn man is echter niet met honden opgegroeid en hoewel hij zelf twee meter lang is, loopt hij voor dit soort honden inderdaad een straatje om.

willy zei

Leuk verhaal Chris. Ik zie het ook zo voor me. Het is een waarschuwing voor iedereen met een toupetje. Mooie naam BASje.

Mien B zei

Zo dat is een heleboel BAS(je) !!!!!!!

Corrie zei

Oh Chris, ik lig slap van het lachen, wat een schrijftalent en helemaal in de stijl waar ik dol op ben. Heb het net aan JKan voorgelezen en die smiled van oor tot oor, die is niet zo uitbundig zoals je weet, maar geniet vanbinnen net zo hard. Wat een pracht van een dier en wat een pracht van een log!

marian'ne m zei

OOO wat een pracht beest
Jeuuu wat groot, SUPER !!!
Als kind wilde ik er graag zo 1 als deze.

En wat kreeg ik.... een poedel pffff !!!
Maar was heel lief hoor.

O,O, die arme kapper, hahaha !!

Willeke zei

Oh héérlijk, ik zit hier hard op te lachen in mijn eentje.
Wat een schitterende hond is dit!
Dank voor dit heerlijke verhaal! Ik zie het echt helemaal voor me.

Rian zei

Kijk, dát noem ik nou een hónd. Geweldig verhaal. Ik vóel de schrik van de kapper. Wij hadden thuis een bouvier met een sint-bernhard als oma. Dus véél groter dan een gewone boef; indrukwekkend, zwart, en woest behaard. Héél veilig om 's avonds uit te laten. Ook zo'n lobbes, en hij paste aandoenlijk trouw op ieder nieuw kleinkind dat erbij kwam.

YokkoBears ♥ Bears with a HEART ♥ zei

Wat een verhaal.
Heerlijk, nou ja, om te lezen dan :-).
Deense Doggen zijn super honden, ook wij kennen ze heel goed.

Lucia zei

Ha lieve mam!!!

Ja wat was Bas een schat van een beest en wat een pracht van een verhaal hadden we toen, haha. Ik zie nog het gezicht van die toch wel wat 'ijdeltuiterige kapper', zuurder kijken kon haast niet. Ook zijn staart die vol overgave mensen links en rechts van het bospad afzwiepte als hij weer eens gezellig voorbij kwam draven. Een heerlijke hond en ontzettend lief! Lekker gelachen in mijn nachtdienst mam.

Kus