Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Daar ben ik weer....

Ja, we zijn weer veilig thuis. Altijd iets om heel dankbaar voor te zijn. Want we hebben toch maar 4 weken in een Rental Car gereden in onbe-kend gebied en ongewoon verkeer. Ik vind dat ze ontzettend gedisciplineerd rijden daar. En wat hadden we een geweldige auto: een Pontiac, automaat. Vrijwel geruisloos. Maar thuis is Thuis, daar waar mijn hart is. We hebben een enorm voldaan gevoel over ons bezoek aan de familie en alle andere ontmoetingen. Eén verhaal over een bepaalde 'ontmoeting' ben ik jullie nog schuldig. De laatste zondag van ons weekje samen in het Fingerlake District reden we zomaar wat rond in het golvende landschap.


Rond koffietijd kwamen we in het plaatsje Interlaken (ja heus). Op zoek dus naar iets waar we een lekker bakje konden doen. Gelukkig was er een Bakery annex eettentje open. We zaten aan een kaal tafeltje te genieten van een BAK koffie, toen
mijn oog ineens viel op een soort standaard met kaarten en bovenin eenboekje. Toen ik de titel las, werd ik enorm getroffen: Broken for His Glory. Dat 'His Glory' kon niets anders betekenen dan Gods Glorie. Nou mogen jullie best weten dat het geloof in Jezus Christus het belangrijkste in ons leven is. Op de achterflap stond kort samengevat de inhoud:

Het leven van een succesvolle lerares lichamelijke opvoeding op een High School en coach van een meisjes hockey team lijkt totaal uit de hand te lopen door een reeks van persoonlijke en familie crisissen. Een ongeluk van haar broer op zijn boerderij waardoor hij zijn nek breekt, de Alzheimer van haar vader, de Parkinson van haar moeder en het ouder en afhankelijk worden van een geliefde oom en tante. Ze krijgt te maken met een overweldigende hoeveelheid zorg en verantwoordelijkheid voor haar familie. In 4,5 jaar regelt ze 5 begrafenissen! Maar met elke golf van weer een verlies en verdriet vindt ze een anker in de trouw van God, die altijd de controle heeft.

Toen ik dit las, de foto bekeek en even door het boek heen bladerde, had ik het gevoel dat ik een schat had gevonden. En alsof er even een warme deken van bemoediging om me heen geslagen werd. Dat is natuurlijk moeilijk aan jullie uit te leggen en dat hoeft ook niet. Maar ook ons leven, net als van zoveel anderen, ging en gaat soms nog gepaard met verlies en verdriet.

De 2 dames die in de bakery werkten, vertelden ons dat de schrijfster in Interlaken op de boerderij had gewoond en dat de kaarten in de standaard gemaakt waren van foto's die zij zelf neemt. Op een van de kaarten stond een waterval die verdacht veel leek op de waterval die wij de dag daarvoor hadden bewonderd. Dat is een waterval 'in de achtertuin' van een overbuur van de man die ons had geholpen met het autoprobleem. De kaart ging bij het boek.


Aan de muur van de Bakery hing ook prachtig houtsnijwerk dat de schrijfster ook zelf maakt. Voor de verkoop om het zendingswerk van haar broer te ondersteunen. Een daarvan stelde een Amish jongen en meisje voor. Zo ontzettend leuk. Ik had het wel mee willen nemen, maar ja, niet alles kan. Ik heb er maar een foto van gemaakt.


Inmiddels heb ik het boek uit en Chago is halverwege. Ik ben er enorm door gezegend. En ik heb e-mail contact met de schrijfster! Geweldig. Wat me ook heeft getroffen, is de liefde voor elkaar in de familie. Heel indrukwekkend. In het boek komen veel plaatsen voor waar wij in die korte tijd geweest zijn. Daardoor komt haar hele verhaal erg dichtbij. In het boekje zat een bladwijzer met een tekst uit de bijbel. Deze tekst heb ik dit keer gebruikt voor mijn Markante Uitspraken.

7 opmerkingen:

Simone Hopman zei

Lieve Chris wat fijn dat jij en Chago weer terug zijn en zo;n fijne tijd hebben gehad. Wat een prachtig boekje en wat is het heerlijk om te weten dat we leven mogen tot Zijn eer en glorie dwars door onze gebrokenheid heen. Ik herken dat heel erg. In de maand dat je weg was zijn er veel dingen gebeurd, ik ga je mailen.
Heb genoten van je reisverslag!! Liefs voor jullie beiden. Simone

Marijna zei

Chris, welkom thuis. Jullie hebben een bijzondere reis gehad!

willy zei

Dag Chris, welkom thuis. Wat fijn dat wij via je web-log konden meegenieten van je mooie reisverhalen en foto's. Natuurlijk in het bijzonder van je speciale ontmoetingen. Mooi dat jullie dit allemaal hebben kunnen meemaken.

Chris zei

Simone, ik wacht je mailtje af. Leuk.

Corrie zei

Dag lieve Chris, we hebben al gemaild, maar ik kom hier nog even reageren. Had al eerder gelezen, maar er kwam iets tussen. Nu weer fijn thuis, heerlijk tot rust komen met een hoofd vol prachtige herinneringen en wat staan jullie prachtig op de foto Chris, jij en Chago. Dit is ook weer een prachtige ontdekking geweest Chris dat boekje. Het is toch wel heel erg bijzonder dat ik weet waarom het jou zo aanspreekt en het brengt je ook weer zó dichtbij in onze gezamelijke geschiedenis. Haar houtwerk vind ik zó mooi, zo heel zacht afgerond en dan die kleuren! Ik zou het niet hebben kunnen laten liggen denk ik. Tot snel Chris!

marian'ne m zei

Ha Cris je bent er weer !!!

Heb hier van de week steeds een stukje gelezen.
Wat toch bijzonder hoe jij/jullie alles beleven.
Heel mooi en wij kunnen nu met jullie dit mee beleven.

Johanna Zweden zei

Ik kan nu begrijpen dat dit boek voor jou een dieper betekenis heeft.
Ik ben er rustig aan in aan het lezen, en het is heel boeiend.
Groetjes Joke