Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Mijn moeder

In mijn hobbykamer, de Idylle, bewaar ik heel wat herinneringen aan mijn moeder. Ze werd in 1903 geboren, dus al meer dan 100 jaar geleden. Ze was een ontzettend lief, bescheiden mens. Een warme moeder met een schoot waar ik nog fijne herinneringen aan heb. Wel worstelde ze nogal eens, zoals veel mensen, met gevoelens van minderwaardigheid. Om een beroep te leren moest ze naar de 'Utrechtsche Industrieschool' voor een opleiding tot lerares huishoudkunde. Daar hoorde natuurlijk ook allerlei naai en borduurwerk bij. Ze vond het ...... verschrikkelijk! Al dat uitrekenen van patronen. En later voor een klas staan? Dat was niets voor haar. Ze was liever bezig met tekenen, schilderen en ze hield van schrijven. Als jonge vrouw heeft ze dat ook veel gedaan. Ze schreef korte verhalen of feuilletons die ook gepubliceerd werden. Bijvoorbeeld in 'De Spiegel'. Op de foto zie je haar zitten in een strandstoel. Bezig met een verhaal.

Ze ondertekende de foto met haar schuilnaam: Guusta van Meekeren. Maar ze deed heel erg haar best op school, heeft 2 keer examen gedaan, maar geen diploma gehaald. Toch heb ik een hele doos vol van haar werkjes en ik sta er altijd in bewondering naar te kijken wat ze allemaal gemaakt heeft: jurkjes, hemdjes, schortjes, nachtponnen, sokken, babyslofjes, monogrammen, versiersels,



proeflappen met verschillende steken. Nou ja, noem maar op. Moeder vond het niet fijn om nieuwe dingen te naaien, ook gordijnen waren een probleem voor haar. Mijn vader moest dan helpen! Maar wat ze ontzettend fijn vond om te doen, was verstellen. En dat kon ze als de beste. Het gaf haar enorm veel voldoening als ze weer een onderbroek of hemd gered had of sokken gemaasd. Een gaatje in een colbertje van vader kon je niet meer terugvinden, zo netjes kon ze dat met kleine draadjes 'wegweven'. Ik zie ons nog gezellig om de eettafel zitten, moeder met haar verstelwerk, vader met zijn werk of een boek en sigaar en ik met mijn teken of knutselspullen.



Moeder overleed in 1969, vader in 1994. Na zijn dood vond ik een mooie doos met een koperplaatje met initialen er op. Ik dacht: die moet van moeder geweest zijn. Hij zat op slot en nergens was een sleuteltje te vinden. Maar het is toch gelukt hem open te krijgen.
Het bleek een soort brievendoos te zijn waar liniaaltje, pen en gum in bewaard kunnen worden, compleet met glazen inktpotje. Toen ik de binnenklep optilde werd het een soort plankje, bekleed met donker paarse stof. Toen zag ik dat de onderste helft van de binnenklep nog een keer opengeklapt kon worden en daaronder vond ik tientallen brieven van mijn vader aan moeder uit hun verlovingstijd! Geweldig! Wat een verrassing. Er zaten ook een paar foto's bij. In een andere doos vond ik wel 200 ansichtkaarten en brieven van moeders vader, haar moeder, haar zus en broers en ook heel veel van haar zelf. Ik haalde er één uit om te lezen. Het was een ontroerende brief van moeder aan haar lievelingstante waarin ze vertelt dat en hoe mijn vader haar ten huwelijk vroeg. En ze beschrijft haar idealen, verlangens en gevoelens, waarin ik heel veel van mezelf herkende. Zo kostbaar. Een mens komt niet zomaar uit de lucht vallen. Er is een voorgeschiedenis die je leven beïnvloedt. Er is een  gedachtengoed dat doorgegeven kan worden. En dat hebben mijn ouders ook gedaan. Daar ben ik ze bijzonder dankbaar voor.

8 opmerkingen:

Corrie zei

Ooooh Chris, wat een prachtig log heb je geschreven, ik zit met kippenvel over mijn hele lijf te lezen. Wat een prachtige werkstukken heeft je moeder gemaakt en dan die kist met brieven waaruit je terecht concludeerd dat een mens niet zomaar uit de lucht komt vallen. Ik ben zelf juist een aantal logjes aan het voorbereiden waarin dat ook bevestiogd wordt, wat is dit toch mooi om te lezen, zó ontroerend ook en zo prachtig om onze ouders hiermee nog te eren. Chris ik ga Berthi waarschuwen, die zal hiervan genieten, zij is degene wiens weblog ik jaren geleden voor het eerst ben gaan lezen en zij houdt heel erg veel van dit oude handwerk en heeft zelf ook een heel mooie verzameling. Ik ga haar even mailen. Dit zal ze heel mooi vinden.
Dankjewel Chris voor dit zo heel mooie, integere logje.

Saskia zei

Hallo Chris, dankzij het berichtje van Corrie op de blog van Berthi heb ik je mooie log gezien. Wat een prachtige souvenirs heb je van je moeder! De handwerken en de brieven bevatten zoveel energie en verhalen van je moeder.
Ik vond ook een doosje met brieven van mijn vader aan mijn moeder van voor hun trouwen. Het zijn net puzzelstukjes die het plaatje wat je van je ouders hebt, helpt kompleet te maken.

Berthi zei

Inderdaad Corrie! Dit is een bijzonder mooie log met veel warmte en liefde.

Chris, wees zuinig met deze speciale en bijzondere spulletjes van je moeder. Bewaar het goed. Het is heel ontoerend hoe je schrijft over je vondst.

marian'ne m zei

Ook ik kom hier via Berthi !!
Heb al eerder je werk kunnen bekijken door een link bij Corrie.
welkom in web-lig land !!

Je maakt prachtige dingen en hebt ons veel te vertellen/delen.

Geweldig om dit moois van je moeder nog te mogen hebben.
En wat beschrijf jij het mooi.
Heel waardevol allemaal !!!

marian'ne m zei

TIPje:

Wanneer je je URL in het reactie veld intypt wordt je naam aanklikbaar wanneer je bij anderen reageerd.
Krijg je nog meer bezoekers die al dit moois bij jou kunnen zien/lezen !!;-))

willy zei

Dag Chris. Wat heb je het mooi opgeschreven. Fijn voor je dat je nog zoveel van die zelfgemaakte handwerken van haar hebt. En de brieven. Heel bijzonder.
Ik heb een jaargang van de Spiegel. Volgens mij '45/'46. Zou daar een verhaal van je moeder in kunnen staan?

YokkoBears ♥ Bears with a HEART ♥ zei

Wat heb je dit allemaal mooi beschreven en het is zo herkenbaar ♥.
Allemaal aan tafel en ieder is druk en het is zo vertrouwd.
Die mooie doos met brieven, de handwerkjes, de foto's. Fijn, dat je ze hebt.
En sokken stoppen, dat vind ik nu zo leuk om te doen.

marcella zei

ach wat prachtig al die werkjes van je moeder, ik heb ze ademloos bekeken, ik vind ze schitterend! wat een mooi aandenken voor jou