Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

De schoonheid van mineralen

Bij gebrek aan fleurig quiltwerk om te laten zien, show ik deze keer met iets anders, óók kleurrijk.
Al jaren staat dit bakje met mineralen bij ons op de vensterbank.


Een overblijfsel aan de tijd dat ik als hobby mineralen ver-zamelde. En ook zelf met een foedraal vol beitels en hamers de natuur in trok om mineralen en fossielen te zoeken. Vooral tijdens de vakanties. Thuis had ik een hoge oude kast van mijn opa. Lichtjes er in. Elk gesteente kreeg een nummertje en werd in een schrift beschreven. De naam en waar gevonden of gekocht.


De ronde steen links achteraan bijvoorbeeld is de helft van een bol die ik in een steengroeve in Idar Oberstein uitbikte. Daarna bracht ik die naar een echte ouderwetse watermolen waar hij in tweeën werd gezaagd en één helft gepolijst. Zó'n mooi effect.


Het geel op de voorgrond is een steen met zwavel, ook ergens gevonden. En de groene steen rechts onderaan in het bakje vond ik in Lanzarote in het vulkanisch gebied. De naam ben ik vergeten.


Hier en daar kocht ik wat. Mineralen hebben me altijd gefascineerd. Kunstwerken van de schepping.



Dit is voorlopig even een laatste logje. Ik heb hier thuis en elders tijdelijk wat extra dingen te doen en man en vriendin hebben me even wat meer nodig. En om eerlijk te zijn, alles kost me steeds vaker een beetje meer energie. Maar ik ben happy en gelukkig hoor!


De Middag van een Superdag

Vervolg van vorig logje.

Wie of wat haar inspireerde, weet ik niet, maar ze was al behoorlijk op leeftijd toen ze het plan opvatte om vóór haar dood voor kinderen of kleinkinderen een quilt te maken. Een hele opgaaf, vooral omdat ze de kunst van het quilten nog moest leren. Dus nam ze les. Met rolmes en machine was natuurlijk de snelste manier en na de les stortte ze zich vol enthousiasme op het snijden van stroken ...... op haar eettafel! De kerven bleven als herinnering achter..... 
De machine had ze niet altijd bij zich, dus leerde ze ook met de hand te naaien. Zo waren zij en haar man met de auto op weg naar de kerk. Mooie rok aan natuurlijk. Onderweg gauw wat lapjes aan elkaar naaien op haar schoot. Op de parkeerplaats wilde ze haar spulletjes opruimen, maar o jee, ze had het hele boeltje op haar rok vastgenaaid!

Deze anekdote vertelde Jen Kingwell toen ze tijdens de workshop bij ons tafeltje kwam inspecteren of het wel goed ging. Mijn buurvrouw zat namelijk op haar schoot te naaien en Jen moest aan dit verhaal denken. Zo kwamen er tijdens die hele zaterdag af en toe van zulke leuke verhalen naar boven.

Maar nu de workshop. Wij gingen wat onderdeeltjes naaien van een blok van de 'Georgetown'. Op tafel lagen stofpakketjes en patroon klaar.


En ook nog voor iedereen een 'goodiebag', gemaakt door Aljona. Haar oma naaide altijd zulke zakjes van oude lakens e.d. voor bijvoorbeeld koffie of iets anders. In het zakje zaten leuke en praktische zaken.

En daar kwam nóg een onderdeeltje bij:


Handig voor bij het naaien met de hand. Eerst omtrek van malletje tekenen dan met lange potlood of -penpunt in het gaatje van het 'wieltje' langs het malletje glijden en tekenen. De naadtoeslag is dan precies 1/4 inch. Je moet wel even oefenen hoor, maar als je het goed doet, passen de verschillende deeltjes van het patroon perfect tegen elkaar.

Jen deed het nog even voor:


Het is best een heel tijdje geleden dat ik op deze manier met de hand werkte. Toch wel weer leuk. Grappig ook dat je altijd weer foefjes leert.


Dit was dus mijn werkje van de middag. Ik wil dit blok beslist afmaken, maar voorlopig kom ik er even niet aan toe. Andere zaken houden me bezig.

De week is weer omgevlogen! Heel fijn weekend allemaal en tot een volgende keer.
Liefs.


De Ochtend van een Superdag

Oh wat heb ik genoten zaterdag! De hele dag stond in het teken van kleuren. De kleuren die Jen Kingwell gebruikt in haar quilts. Jen en haar man waren gisteren in de winkel van Aljona en Jacqueline in Schagen. Vast een voorproefje:


Vanaf half 10 verzamelde zich een heel stel dames in afwachting wat Jen allemaal zou laten zien en vertellen.

Jacqueline staat te stralen ...
.... en de koffie met lekkers staat natuurlijk klaar. 

Dan begint de 'Show and Tell'. Jen is een Australische. Zij en haar man zijn een aantal dagen in Nederland met een paar koffers vol quilts! Niet alleen haar quilts zijn kleurrijk, maar ook haar manier van vertellen. Een heerlijk warm mens is ze, met een grote portie humor.
























Na de persoonlijke inleiding komen de quilts aan de beurt. Met hulp van haar echtgenoot die de quilts mag ophouden en er af en toe bijna lamme armen van krijgt.


Jacqueline helpt een handje mee.

Sommigen van jullie zullen meer voorliefde hebben voor wat klassiekere quilts met rustiger kleuren. Dat ligt bij Jen wel anders. Ook gebruikt ze soms allerlei soorten stof naast elkaar. Ik heb de indruk dat ze heel ontspannen werkt.


Vrijwel alles naait ze met de hand. Zittend in haar speciale stoel terwijl er af en toe een stel kangoeroes voorbij springt! Eigenlijk heeft ze een hekel aan de naaimachine. Maar ze zit er niet mee om in één quilt hand en -machine naaiwerk te combineren. Dat zelfde geldt voor haar ook met hand en -machine doorquilten.

Af en toe zie ik even de vrolijke gezichten van Aljona en Jacqueline om een hoekje kijken.


Aan de muur hangt de 'Georgetown on my mind'. 
Op deze detailfoto zie je fussie cut lapjes met een poedeltje. Op veel van Jens quilts kom je van die leuke stukjes stof tegen.

Alle quilts worden besproken....
....en af en toe wordt er wat extra uitgelegd.

Dan is het al bijna tijd voor de lunch, 3 tafels gereserveerd in een heel gezellig café-restaurantje vlakbij.
Maar eerst nog een foto van Jen en mij, leuk!


En dan smullen:


En 's middags de workshop, maar daarover de volgende keer.
Dagdag.


Twee dametjes





Waar gaan deze voetjes heen? Of liever, waar zijn ze al naar toe gegaan?
Zijn ze veilig aangekomen? Zijn ze niet moe geworden?
Maar vooral, bij wie horen deze voetjes eigenlijk?
In ieder geval weet ik dat ze veilig op hun bestemming zijn aangekomen. Dat hoorde ik afgelopen vrijdagmiddag. Ze hadden wèl een lange reis achter de rug: eerst met het vliegtuig van Schiphol naar New York en toen via via naar de hoofdstad van Iowa, Des Moines. Daar werden ze keurig bij de voordeur van een mooi huis in een vrijwel nieuwe "Tuinwijk" van de stad afgeleverd. Veilig en onbeschadigd. Ze waren dan ook goed ingepakt, beschermd tegen wind en weer en ook wel tegen een huts en buts.

Maar, bij wie horen die voetjes nou?! Wel, bij deze 2 dametjes:


Ik vertelde eerder HIER van een pakje dat ik ontving waar ook dit kaartje bij zat. Toen ik dát zag, kreeg ik een spontaan idee om daar een patroontje van te maken voor een quiltje. Dat was dus het eerste geheim projectje. Wat heb ik er een plezier aan gehad! Ik vind het leuk om dat te bedenken, lapjes uit mijn stoffen-voorraadje te zoeken, een beetje versieren en dan is het klaar.


Het quiltje is ongeveer 36 - 46 cm. Tot slot natuurlijk nog een etiket:


Nu lees je voor wie het bestemd was: Carolyn. We hebben al een aantal jaren regelmatig contact via weblog en mail. Maar zaterdag spraken we elkaar door de telefoon! Ze had mijn nummer gevraagd. We hebben een half uur gebabbeld en dat zal nóg wel eens gebeuren. We zijn van dezelfde leeftijd.
Levenverrijkend en kostbaar, zo'n contact! En dat alles dankzij een siggy-ruil in mei 2010!


Een heerlijk weekje

Wat was het een verrukkelijke week! Met zon en lenteachtige temperaturen. Tuinstoelen weer paraat en heel wat werk verricht in de tuin. Wel in partjes, lang achter elkaar, dat lukt niet meer.
Eigenlijk begon het al vorige week toen ik een paar dagen bij mijn zus en zwager was. Wat is het daar toch super rustig. Je hoort eigenlijk alleen maar de natuur, vogeltjes etc. Heb daar
 's morgens vroeg een paar heerlijke wandelingen gemaakt vanuit hun boerderij.


Woensdag ook weer een heel gezellige Bee gehad. Nog steeds met z'n tweetjes, Joke kon er door omstandigheden niet bij zijn. Maar ik ben wel even bij haar geweest (ze woont vlak achter mij) om een foto te maken van de quilt, die nu helemaal doorgepit is, voor haar kleinzoon. Zonder ring. Best zwaar hoor, door al die stevige stof heen.


Ruth had al 2 blokken voor haar nieuwe project klaar:


's Middag kreeg ik een fotootje via de Whatsapp van het 3e blok waar ze 's morgens op de Bee aan begonnen was.


Zij wilde persé een blok met dit contrast in haar quilt omdat het haar doet denken aan de Zwitserse vlag. Ruth heeft Zwitserse roots!

Ik was ook lekker bezig met een nieuwe uitdaging. Maar helaas! Ook van dit project kan ik niets laten zien. Dat zal nog een héle tijd duren voor het zover is.

Het andere geheime projectje is inmiddels klaar en op reis. Zodra het kan, laat ik het hier zien.

Zo, dat het was het weer voor deze keer. Ga nu lekker met de uitdaging verder.

Heel fijn weekend
en liefs van mij.

(Ik zag een paar nieuwe volgers in mijn lijstje. Gezellig en heel erg welkom!)