Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

'Snoepje'

Op 24 december deed Snoepje haar intrede in ons leven. Geheel onverwacht. Dat gebeurde aan het eind van het kerst/verjaar-dagsdiner bij onze dochter Lucia thuis. We hadden die dag namelijk GROOT feest! Ja, de 80e verjaardag van Chago. Eerst de thee met gebak samen met het hele gezin, de vrienden van de 3 oudste kleindochters, schoonmoeder, broer van Chago en pleegzoon. Cadeautjes natuurlijk en daarna het DINER aan een prachtig opgemaakte tafel met de meest lekkere gerechten. Allemaal verzorgd door onze meiden. Geweldig.
En toen ...... Aan het eind van de maaltijd, vóór de koffie, stond Lucia op en droeg een eigengemaakt gedicht voor.


Aan het eind daarvan stond:
"....nu hebben we nog een cadeautje voor jullie allebei. Ga maar eens in de garage kijken".
De hele meute ging ons voor naar de garage, daar was het donker. Toen kwamen wij, ging het licht aan en ...... zagen we dit:


Dat moest uitgepakt worden natuurlijk:


En dit zat onder het papier: Het SNOEPJE!


We waren er helemaal ondersteboven van!


Van de hele familie! Maar waarom hadden ze dit gedaan? Wel, onze ouwegetrouwe Mercedes was inmiddels bijna 23 jaar oud, een respectabele leeftijd. Chago en ik hadden het er al maanden over dat het tijd werd dat hij met pensioen ging. Hij was gewoon op. Dat betekende wel nog heel lang sparen en met openbaar vervoer reizen. Vandaar dat we het steeds uitstelden. Onze kinderen vonden dat dat niet zo verder kon. Vandaar deze overweldigende verrassing!

Nu staat er dus een Snoepje voor de deur. Gisteren hebben we haar goed ingewijd met een rit heen en terug naar Almelo waar mijn ernstig zieke zus in het ziekenhuis ligt. Zó fijn dat we dat konden doen. En Snoepje heeft zich goed gedragen!


Laatste logje dit jaar

Ik wil dit blogjaar tóch met een laatste logje afsluiten. Heb ook nog wel wat om te laten zien. Gelukkig kon ik af en toe lekker bezig zijn met wat naai en quiltwerk.
Al lang geleden, in 2012, maakte ik een Rag-quilt, heel erg leuk. Maar ...... het ergerde me al die jaren daarna dat hij eigenlijk te kort was voor op het logeerbed. Kijk maar:


Daarom besloot ik er nog 3 rijen van 7 blokken aan te maken. En dat is gelukt! Ik had gelukkig nog stofjes die er prima bij pasten. En nu ziet het er zó uit:


Ook ben ik al een aardig eindje opgeschoten met het quiltje uit Quiltmania.


Ik vind het vreselijk leuk om mee bezig te zijn. De seminole rand doe ik lekker met de machine. De stroken voor de volgende rand liggen al klaar, maar het zal nu wel even een tijdje duren voordat ik daar mee verder kan. Ik heb een kleine lekkage in de Idylle, dus is het daar een bende. Maar de voornaamste reden is natuurlijk de drukke dagen die er aan komen en hoe het met mijn ernstig zieke zus verder gaat.

Op 1e kerstdag wordt Chago 80! Ik kan het nauwelijks geloven. Als je hem nog hoort en bezig ziet, lijkt hij nog steeds een stuk jonger. We vieren dat zondag bij onze dochter Lucia thuis met man en haar 4 prachtige dochters. Zij hebben de regie! Ik zorg alleen voor de 4 á 5 kg. kalkoendijen.

En zo sluit ik dit jaar af. Maar niet zonder een warme kerstwens van ons beiden. We doen dat dit jaar vooral digitaal, maar niet minder gemeend.


Tot volgend jaar!



Een beetje afscheid

Lang heb ik er over nagedacht. Ik wil het wél, maar eigenlijk ook níet doen: afscheid nemen van het bloggen. Maar ik moet toch íets beslissen. Daarom ga ik er voor het grootste deel mee stoppen.

Daar zijn verschillende redenen voor.
1. De laatste twee jaar en vooral de laatste maanden zijn er veel ernstig zieken in onze familie en vriendenkring van wie ook veel zijn overleden. Deze week nog hadden wij wéér een afscheid. Het is natuurlijk niet uitzonderlijk dat we dit op onze leeftijd meer en meer gaan meemaken. Ik wil meer tijd investeren in bezoekjes aan die lieve mensen die dat zo goed kunnen gebruiken.
2. Chago wordt in december 80. In zijn gedachten is hij veel bezig met vroeger, vooral ook door het onderzoek van onze kleindochter naar zijn voorgeschiedenis en hun reis naar het Caribisch gebied (dat gaat 5 maart volgend jaar gebeuren). We praten daar samen veel over. Ik wil daarvoor de tijd hebben, rustig samen te zitten, te luisteren, herinneringen ophalen. Soms de atlas of ander boekwerk er bij en natuurlijk een bak koffie of thee.
3. Een ander punt gaat over mijzelf. Ik moet maar eerlijk zijn. Alles gaat me meer energie kosten. Jammer maar waar. Eigenlijk weet ik niet wat het is om echt helemaal uitgerust te zijn. Nooit gehad. Vaak was het meer: kiezen op elkaar en doorgaan. Als ik dan terugkijk, heb ik het aardig gered! Daar ben ik dankbaar voor.

Het bloggen kost veel tijd en inspanning. Vooral ook het volgen en lezen van berichtjes van anderen. Als ik zelf iets gepubliceerd heb, vind ik het leuk reacties te krijgen. Daarom heb ik altijd mijn best gedaan om zoveel mogelijk blogs van jullie te volgen en te reageren. Dat wordt me teveel ..... Dat is op Facebook ook zo, daar ga ik ook véél minder mee doen.
Ben ik nou depri of in een dip? Absoluut niet!! Ik geniet van elke dag, van wat ik wél kan, van ons samen en de kinderen.

Ik heb ontzettend genoten van het bloggen. Vond het leuk om foto's te maken, een verhaal er bij te schrijven, jullie verhalen te lezen. En ik heb er zoveel leuke en waardevolle contacten aan overgehouden. Die wil ik ook niet kwijt. Daarom zal ik ook best af en toe het een en ander bekijken en misschien ook nog wel eens wat publiceren. Hoe dan ook, ik hef mijn Blog niet op.

In dit logje wil ik nog wel even wat leuks laten zien. Afgelopen woensdag hadden we weer een heerlijke gezellig Bee met ons drietjes. Op tafel ligt waar we mee bezig waren:


Rechts de affe top van Ruth, zó mooi geworden. Over een paar weekjes gaan we hem dubbelen. Joke was bezig een Puzzelbal in elkaar te zetten. Ontzettend leuk! Én ze is bezig met het november maandquiltje. Ze ontwerpt het zelf. Kijk, dit wordt het ongeveer:


Een elf-november plaatje.

En zó is de bal geworden:


Ikzelf was en ben met veel plezier bezig met mijn nieuwe project.

Lieve mensen, heel erg bedankt voor al jullie lieve reacties en het plezier dat jullie mij gaven in de afgelopen jaren.
 En ik zeg toch wél:
TOT ZIENS


Een bijna Affo

Ik wilde altijd nog graag eens een quilt met een rand die doorgequilt is met een veerpatroon. En nu heb ik dat voor elkaar. Of liever gezegd, Aljona heeft dat voor mij voor elkaar gekregen. Ze heeft mijn Hexagonquilt machinaal gequilt. Ik zag het echt niet zitten om dat zelf met de hand te doen met al die naadjes aan de achterkant.
Ik heb hem maar even boven op ons bed gelegd, beetje slecht licht aan de ene kant, maar goed.


Maar aan de andere kant van het voeteneind is het beter.


Dan toch nog even op een ander bed.


Ik ben er blij mee.
Nu moet alleen de bies er nog omheen en dan is hij klaar!!

Waar ik ook heel erg blij van word, is het nieuwe project waar ik mee bezig ben. Heerlijk met al die kleurtjes en lapjes uit de kast.


Er komen nog wel vier randen omheen, leuk!

En nu staat al wéér het weekend voor de deur. Zaterdag heb ik een reünie van de padvinderij. Onze afdeling, Caprera in Bloemendaal bestaat 80 jaar. Dat wordt groots gevierd met 'jongens' en 'meisjes'. Mijn lichting zit zo tussen de 70 en 80 jaar, altijd weer leuk om elkaar te ontmoeten.

Fijn weekend en liefs van mij.


Een Affo en wat nieuws

Hè hè, eindelijk zit ik weer eens achter mijn laptop om een berichtje te schrijven. Ik kwam er gewoon niet aan toe. Zóveel gebeurd in de laatste maanden. Maar af en toe wel tijd genomen voor wat handwerk met als resultaat een Affo! Kijk, hier ligt hij op een stoel, helemaal klaar, dacht ik ....


Maar opgehangen aan de muur zagen de randen er niet uit, snik. Die lubberden verschrikkelijk. Had ik eigenlijk ook wel kunnen verwachten, want de buitenste smalle border had ik niet doorgequilt. Dus....


De bies er weer afgepeuterd en die border doorgequilt. Ja! Toen hing hij goed.


Ik heb hem gemaakt voor onze dochter Lucia. Dus moest er een speciaal etiket op komen. Die maakte ik van deze foto:


En nu hangt hij voorlopig bij haar op kantoor en geniet ze er van.


Intussen ben ik met het quiltje uit de Quiltmania begonnen. Heerlijk tijdens storm en regenbuien in de caravan.


Chago maakt beslag voor pannenkoeken klaar. Super gezellig en lekker. We hebben die 10 dagen in de caravan genoten!

Nu eerst aan de lunch met jongste kleindochter (die eet hier altijd op maandag en vrijdag tussen de middag) en dan ga ik tijd nemen om jullie blogs weer eens te bekijken.

Fijn weekend allemaal en liefs van mij.


Irma

Woensdag 13/9
De caravan schudt heen en weer. De wind rukt met geweld aan de voortent. De regen klettert met vlagen op het dak, met veel lawaai. Door het dakraam zien we de donkere wolken voorbij gieren en de hoge bomen die achter ons staan, diep doorbuigen. Hier is het al erg, hoe zou het thuis, meer aan de kust, zijn? Spannend. Maar niets vergeleken met Irma!

Al jaren is Chago bezig gegevens te verzamelen over zijn voorouders en verlangt hij er naar een keer de kleine Bovenwindse eilanden in het Caribisch gebied te bezoeken. Antigua, St. Kits, Nevis, Engelse eilandjes. Daar zijn zijn ouders, groot- en overgrootouders opgegroeid.
En nu was het dan zover! Samen met oudste kleindochter Louis(anne) gaat hij op reis. Louis studeert culturele antropologie en als afstudeerproject mag ze een onderzoek doen naar de voorgeschiedenis van de familie. Geweldig. Thuiswerk in archieven, dan naar die kleine eilanden, daarna naar Aruba waar nog familie woont. De reis wordt gepland. Eerst rechtstreeks met vliegtuig naar St. Maarten, vandaaruit met kleiner vliegtuig naar Antigua. Op 3 oktober zullen ze vertrekken.......
Maar dan komt Irma. Met volle kracht bezoekt ze St. Maarten en laat het eiland verwoest achter. Ook de kleine eilanden Antigua en Barbados worden met kracht geraakt.

(foto's van internet uiteraard)

De plannen moeten aangepast. Louisanne heeft zojuist alle geinteresseerden een mail gestuurd waarin ze heel mooi en duidelijk beschrijft wat zij en opa hebben besloten:

Zoals u weet zouden mijn opa en ik in oktober afreizen naar de Boven- en Benedenwindse Eilanden om daar de archieven in te gaan en onze familiegeschiedenis uit te zoeken. Gezien de huidige omstandigheden op Sint-Maarten, het basiseiland van waaruit we te werk wilden gaan, zijn we even nagegaan wat het verstandigst is. We voelden ons zwaar bedrukt bij het idee dat we de mensen aldaar lastig zouden vallen met vragen over onze familie, terwijl ze bezig zijn hun leven weer op de rails te krijgen.
Na contact met de archieven op Curaçao, de vliegtuig-maatschappij waar we onze tickets hebben geboekt en na gesprekken met mijn onderzoeksbegeleiders, zijn mijn opa en ik met spijt tot de conclusie gekomen dat we ons genoodzaakt zien om dit project te verplaatsen naar het eerste halfjaar van 2018. Dit betekent tevens dat ik in plaats van januari 2018, pas in juni 2018 zal gaan afstuderen. Mijn opa en ik zijn echter niet van plan de rest van dit jaar stil te zitten. We blijven doorgaan met vooronderzoek en gaan kijken hoeveel we hier in Nederland kunnen vinden.
Hoe jammer wij deze situatie zelf ook vinden, het is een minimaal probleem ten opzichte van wat de mensen op de Bovenwindse Eilanden nu doormaken. In gedachten zijn we bij hen en we hopen dat de situatie rond de tijd dat we wel gaan afreizen, verbeterd zal zijn.


Louisanne, je bent een geweldige en lieve meid. Wij vinden het ook ontzettend jammer voor jou, maar wie weet levert de extra tijd die je nu hebt ook extra informatie op.
We houden van je!


Vouwwerk en sterren

Eind juni schreef ik mijn laatste logje. Wat zijn de laatste maanden snel voorbij gegaan en wat is er ook veel gebeurd. Ziekte en overlijden in familie en vriendenkring, zelf door intensief onderzoek gegaan (alles goed hoor!), maar ook genieten van de tuin, bezoekjes en veel meer.
In Feedly (de site waar ik de nieuwe berichtjes van degenen die ik volg altijd kan zien) geeft aan dat ik zo'n 250 berichtjes gemist heb. Valt me nóg mee, ik denk dat meer mensen een blogpauze hadden.

Maar nu wil ik toch wat vertellen en laten zien. Gisteren was ik samen met Ruth naar de Quiltexpositie in Alkmaar. We hebben op ons gemak genoten van alles. Oók van leuke ontmoetingen, bijvoorbeeld met Ria van K. en ook Tineke met haar zus uit Zwitserland. Echt leuk!
Het is natuurlijk nu niet de bedoeling dat ik foto's van quilts laat zien, dat mag pas ná de tentoonstelling. Maar één quilt mag ik wél laten zien. Deze:


Een blikvanger, of liever een "Dreamcatcher", zo heet de quilt. Hangt in de winkel-kraam van Aljona en Jaqueline. Daar zit een verhaaltje aan vast. Eind maart schreef ik dat ik met een geheim projectje bezig was. Dat had met deze quilt te maken. Aljona vroeg mij indertijd of ik een paar van die Russische 'pannenkoeken', vouwwerk, wilde maken, maar dan een beetje anders. Dat betekende een tafel vol lapjes en puntjes en veel denkwerk.


Normaliter begin je in het midden met 6 puntjes met een hoek van 60 graden. Maar nu moest ik een motief uit een lap knippen en rondom in 8 delen werken. Best even lastig. (Aljona geeft daar a.s. zondag een workshop over tijdens de tentoonstelling) Al doende vond ik het wel steeds leuker.


Uiteindelijk had ik er 5, de laatste de grootste, ongeveer 30 cm. Deze gebruikte Aljona op een unieke manier bij het maken van de Dreamcatcher.


De 'sterren' zijn uit een lap geknipt en bijna onzichtbaar vastgenaaid.

Er hangt ook nog een ander quiltje dat ik wel mag laten zien:


Het quiltje over mijn moeder. Ze moest eens weten dat haar foto's daar in de kerk hangen!

Zo, dit was het voor nu. Volgende keer iets heel anders.
 Nu nog een paar dagen écht vakantie vieren.
Lieve groet van mij.