Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Het hoekje van Joke

Nou hoekje ..... het was meer een HOEK en wát voor een! De meesten van jullie kennen Joke en haar prachtige borduurwerk wel . Maar het is natuurlijk wel heel bijzonder om haar te midden van veel van haar werk te zien staan. En helemaal als dat in Veldhoven is.


Zó prachtig, zó fijntjes. Ik sta er altijd met bewondering naar te kijken.





Er was ontzettend veel belangstelling voor haar werk en ik weet dat ze al die dagen héél veel heeft gestaan en héél veel heeft verteld.




Ze stond ook op een prachtige plek, vlak bij de ingang. 
Was leuk om haar weer te ontmoeten.

Joke met Marjan

Joke, je bent een kei!! Wat zal je er van genoten hebben en wat geweldig dat je de mogelijkheid had om zóveel van je prachtige werk te laten zien.


Twee dames in de trein naar Veldhoven!

Na één noodzakelijke overstap in Alkmaar zitten we, Marjan en ik,  al vóór achten comfortabel geïnstalleerd in de trein. Op naar de OEQC in Veldhoven. Lekker kletsen en Marjan hartelijk lachen. Dan verschijnt het hoofd van een medepassagiere en verzoekt ons vriendelijk maar dringend onze monden dicht te houden, we zitten immers in een Stiltecoupé!! Nee toch! Maar ja, het staat met grote letters op het raam, niet gezien natuurlijk. Dat betekent: verkassen. Dan horen we dat door een storing de trein na Utrecht niet verder kan naar  Den Bosch. Kan wel met bussen hoor! In Utrecht wordt omgeroepen dat we wél met de trein via Nijmegen kunnen, kleine opluchting. We worden van perron 12a naar 14 gestuurd, dan naar 12b, hèhè we zitten ...... wordt er ín de trein omgeroepen dat we tóch vanaf perron 14 via Den Bosch kunnen reizen. Boeltje weer opgepakt, rennen en, pufpuf, we redden het. We komen maar een half uurtje later dan gepland bij de Koningshof aan.

Dat was de inleiding, nu de tentoonstelling. Over het algemeen vond ik de quilts een vrij donkere uitstraling hebben, misschien door het thema: Oude Meesters, misschien door de donkere muren, ik weet het niet. Ik vond het zelf minder dan vorig jaar. Maar er waren natuurlijk toch mooie en vooral verrassende dingen te zien. (Deze keer meer foto's in mijn logje dan gebruikelijk .... wel de moeite waard om ze even aan te klikken voor meer effect)

Allereerst de gigantische werken van Daniela Arnoldi en Marco Sarzi uit Italië. Een hele reeks zelfportretten en een kijkje op een stukje kust van Italië.


Een paar detailfoto's van het thema Oude Meesters


Even dachten we dat er een voetballer in zijn jonge jaren hing


totdat we de achterkant zagen: het was een ode aan Dürer!


Er waren veel Art-quilts of quilts die daar dicht in de buurt kwamen. Ik moet eerlijk bekennen dat het traditionele mij toch meer aanspreekt.


Naast de prachtige Randenquilts uit België kwamen we nog deze gigant tegen:


Daar kon je vanaf een rij stoelen van een afstand heerlijk van genieten. Geweldig!

Alles bij elkaar hebben we genoten! Een paar blogsters voor het eerst ontmoet, Katrien en Inge en natuurlijk ook tijd doorgebracht in die ene speciale hoek!
 Maar daarover een volgende keer meer.


Eén jongetje en zeven meiden!

Meneer (of misschien mevrouw?) ooievaar is heel nieuwsgierig en wil beslist even weten of het allemaal daar in die kamer wel goed gaat. 


Met zeven meiden en één klein jongetje! Ja hoor, maakt u zich maar geen zorgen, het gaat hier prima!


'Overoma' (ja heus .....), tante (lees: dochter) en de vier nichtjes zijn op kraambezoek. Ik heb met plezier zitten kijken naar de reacties van mijn meiden.


Ze waren zó onder de indruk, ontroerd zelfs. Tranen in hun ogen en .......... wij willen óók een baby! 
"Dat is prima", zegt dochter, "maar daar wachten we nog wel een paar jaartjes mee!"

Mijn kleinste meid is er helemaal beduusd van.


Vooral van die kleine vingertjes!


Ja, ik ben nu echt een soort overoma (overgrootmoeder, dat klinkt zo .... nee, dat past niet bij me). De lieve mamma van dat jongetje is de oudste dochter van een van onze pleegdochters, vandaar.



Morgen héél vroeg mijn bed uit, de trein in samen met Marjan B. op weg naar Veldhoven!


Donker!!

Nòòòò, wat is het donker! En buiten nat! Maar binnen gezellig hoor. Prima tijd voor wat administratie.


Er moeten weer siggy's de deur uit èn een logje geschreven.
Maar vanmiddag moet ik zèlf de deur uit, weer of geen weer.
Naar de 3e appliquatie les bij Aljona in Schagen.
En morgen moet ik er ook uit, als het dan maar wat beter weer is. Ruth en ik gaan dit blokje naar de Sampler brengen.


Blokje L2 van de SBS. Voor DEZE leuke actie. Ik ben erg benieuwd hoe de winkel veranderd is, ben er zó lang niet geweest.

Allemaal een fijne en gezellige dag!


Dag Greetje

Het is best een gezellig soort woonkamer. Ik zit aan het hoofd van de tafel met 5 andere vrouwen. Allemaal op leeftijd. Rechts naast mij, aan de lange kant van de tafel, zit een mooie slanke vrouw, wit-grijs haar. Ze heeft lieve ogen en een constante glimlach. Voor haar staat een glas limonade met een rietje. Ze spreekt niet. Nooit. Naast haar zit een wat forsere vrouw met een rond, aardig gezicht. Af en toe lachen haar ogen mij toe. Ze is stil, zegt vrijwel niets. Links van mij, aan de andere lange kant van de tafel, zit Gré. Mijn vriendin. Stil, in elkaar. Naast haar een vrouw die wèl praat. Ze leest de koppen in een krantje en heeft de neiging zich met van alles te bemoeien. Tegenover mij, aan de andere kant van de tafel waarop een ouderwets pluche kleed ligt, zit een kleine broodmagere vrouw met een, naar ik schat, maatje 36 spijkerbroek. Ik dacht aanvankelijk dat zij een bezoekster was, net als ik. Totdat ze om de 5 minuten herhaalt dat haar moeder 86,5 en haar vader 90 was, ze na de dood van haar man 3 maal is verhuisd, haar hoofd op tafel legt en even snikt. Ze ziet mijn trouwring en vraagt: komt uw man ook hier wonen?

Het is voor het eerst in mijn leven dat ik zo direct en massaal geconfronteerd word met het proces dat dementie heet.

Maar ik kom voor Gré. Wat is ze in de afgelopen maanden oud geworden! Haar huid als craquelé. Ze zit in een rolstoel, kan door de voortsluipende MS, een val en operatie niet meer lopen. Ze ziet er verzorgd uit, haar netjes geknipt, mooie bloes aan, keurige broek die slobbert om haar benen. Ze is zó afgevallen. Ketting, armband, horloge, aan alles is gedacht. Voorover zit ze, haar hand wrijft steeds over haar gezicht. Af en toe kijkt ze een beetje op, één oog open, het andere wil niet meer, en lacht me toe. Dat is Gré. Altijd een lach, pijn of geen pijn. Moeite of geen moeite. Maar ze herkent me niet meer. Geeft niet. Ik houd haar hand een tijdje vast. Soms mompelt ze iets, maar communiceren is er niet meer bij.

Na een half uurtje trek ik mijn jas weer aan. Ik sla een arm om haar schouder en druk een kus op haar kruin. Ik ga weer naar huis. Laat haar en de dames achter op deze goede plek met de liefdevolle verzorging.
Dag dames.

Dag Greetje. 




Hij is af!!


Ja, hij is af, de CAL!


Inclusief rand met picootjes.


En we kunnen er wel samen onder!
Leuk was het om er mee bezig te zijn,
maar ik ben nu toch blij dat hij klaar is.


Appliqueren

Er ligt hier altijd werk.
(minder leuk) Huiswerk.
Leuk huiswerk.
En nu vooral appliqueer huiswerk.

Met de machine en oh wat zijn die handschoentjes ideaal!


Met de hand:


Op een oefenlapje om de verschillende technieken van het takjes maken te leren. Zo kom ik er achter wat ik het fijnste vind werken.


Er moesten randen in verstek genaaid worden. Dat was huiswerk waar ik op heb zitten zweten!


En het resultaat?
Eerst de lap van het machinewerk:


Niet veel te zien hè? Haha, het is ook mijn geheime project. Maar leuk dat het wordt!!
Dan de lap van de appliquatie cursus:


Op de lichte borders komen appliquaties in verschillende technieken. Voor de volgende keer moet ik een lange dunne groene biasband  maken.
Ik heb al een beetje een ontwerp voor de eerste border in mijn hoofd. Ik vind het enig om daar over na te denken en een schets er van te maken. Spannend!

Ik hoop op een rustig weekend.
En wens dat jullie ook toe.