Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Een last?

Er wordt wel eens gezegd dat je niet de last van de hele wereld op je schouders moet nemen. Dat is waar. Dat zou niet eens kunnen. Soms zeggen Chago en ik dat ook wel eens tegen elkaar, vooral de laatste tijd. Daarom moet ik vaak denken aan de volgende anekdote:

Abraham Lincoln, when President of the United States, used to tell how he once saw a small boy staggering up a hill, carrying an even smaller child in his arms.
"My boy," said Lincoln kindly, "don't you find that burden too much for you?"
"It's not a burden," protested the small boy indignantly. "It's my brother!"
(from: A NEW DAY, daily readings for our time)

Soms is dat broertje een zus of zwager, goede vriendin, je man, kind, een buur .... Soms moet je een paar keer achter elkaar die heuvel op om iemand naar boven te brengen totdat het gelukkige moment aanbreekt dat ze het weer op eigen kracht kunnen. En soms mag je ook zeggen dat het je te zwaar is.

Vanmorgen werd ik wakker met dit uitzicht vanuit ons slaapkamerraam:


Zon en schaduw. Dat slaat ook vaak op ons leven. En toch is het in het licht prachtig en bloeien er bloemen in de schaduw.
Een beetje een serieus logje vandaag, maar dat mag ook wel een keer.

Nothing is troublesome that we do willingly.
Thomas Jefferson, 1743-1826


Eindelijk weer eens ...

... onze Mini-Bee. Met 3 verschillende projecten.


Joke ijverig met haar vlinders en bloemen


Zover is ze nu:


En kijk eens naar de voelsprietjes van haar vlinders! Ze heeft het advies opgevolgd, zó leuk!



Ruth heeft de quilt voor haar dochter weer opgepakt. Daar laat ik de volgende keer een foto van zien hoor. Hij wordt prachtig!


En zover ben ik met de CAL. Hij wordt al lekker zwaar. Hij is nu ongeveer 155 cm. Ik wil er nog een cm of 30-40 aan, dan is het genoeg.


De Catharine Wheel rand heb ik aangepast, zit wat minder los in elkaar.
Ik pak het haakwerk zo af en toe op, met die hele warme dagen was het te warm op schoot, maar nu gaat het weer lekker.

Zo, dat was het weer voor deze week. We hebben een druk weekend voor de boeg met 3 feesten! Dat gebeurt niet meer zo vaak.
Fijn weekend en liefs van mij.



Bijna gesmolten

Het is bijna niet voor te stellen dat ik kort geleden bijna smolt van de hitte. Ik moest het huis gewoon dichthouden en soms binnen verkoeling zoeken. En nu???? Warme fleece trui aan, lamp aan .... Maar er is nog steeds kleur in kamer en tuin. Als ik 's morgens beneden de kamer in kom, zie ik dit:


Een vensterbank vol geraniums, kinderen van kinderen van kinderen .... 9 jaar geleden de moeder, een stek, van iemand gekregen en elk jaar stek ik weer nieuwe planten. Oersterk en prachtig van kleur. En direct buiten, achter het raam staan deze:


Een Sundaville, of liever 2 stuks. Vol met bloemen, vuurrood. De grote linkse heb ik al 3 jaar binnen laten overwinteren en je ziet hoe goed hij het doet. Echt een feest.

Niet bijna gesmolten, maar bijna helemaal gesmolten is dit:


Kijk, dat is natuurlijk minder leuk. Nee, dat was verschrik-kelijk. En dom! Ik heb zo'n hele grote snijmat altijd op mijn tafel in de Idylle. Soms zet ik er het kleine strijkplankje op. Je voelt het al aankomen. Natuurlijk let ik altijd goed op ...... en toch ging het laatst mis. Stond het strijkboutje ineens náást de plank, op de mat. Grrrrrr.


Nu hobbelt en bobbelt de mat. Misschien snij ik dat stuk over de hele breedte er uit. Wel heel erg jammer. Maar ja, zo'n bedrijfsongelukje kan altijd gebeuren. Ik ben nu wel extra alert als ik aan het werk ben.

Brrrrr!!!!

Verschrikkelijk wat een weer vandaag!! Bakken met regen vallen er uit de lucht. De vijver stroomt bijna over. Dan was het gister en de dagen daarvoor gelukkig beter. We waren een paar dagen bij mijn zus in het oosten van het land. Woensdag was ik met haar een dag op stap. Chago bleef bij mijn zwager die nog revalideert van een hartoperatie, zodat mijn zus er eens uit kon. En hij heeft voor ons gekookt! Paella met gebakken banaan!


Hier zitten we in het natuurgebied Springendal in Twente op een bankje dat haar jongste zoon van zíjn zoontje kreeg op Vaderdag. Dat kan je regelen via Staatsbosbeheer. Hartstikke leuk. En wat is het daar mooi. Kijk, met de zon door de bomen:


En vlak bij het bankje ontspringt een bron waaruit een beekje vloeit.


Er zijn meer van die bronnen in dat gebied, vandaar ook de naam.


Gister op de terugweg naar huis maakten Chago en ik nog een mooie tocht via de Hondsrug. Ik kon zelfs nog in het zonnetje tegen de auto aan zitten, midden tussen de aardappelvelden, en genieten van de mooie luchten.


In Odoorn kwamen we dit beeldje tegen:


Een eerbetoon aan Otie, oma in het Drenths. Otie paste vroeger (nu nog wel hoor....) op de kleintjes omdat vader en moeder op het land moesten werken.

We hadden gister maar één knallende regenbui. Precies toen we binnen waren in de 'Naaidoos'! Die kon ik natuurlijk niet overslaan. Chago kon lekker in de serre zitten en had zijn Calligrafie spulletjes mee, terwijl ik 80 keer heen en weer liep langs alle lapjes! Ja! En dit is de buit:


Het zijn weer mijn kleurtjes. Voor een geheim project, behalve het bloemenstofje.


Je snapt het al, het wordt iets voor iemand die af en toe ook mijn blog leest. Dus hierover horen jullie voorlopig niks. Maar ik kan mijn hart weer ophalen!!

Ik hoop dat het wat beter weer wordt en dat iedereen weer een fijn weekend zal hebben.
Liefs van mij.


Geduld


Terwijl het buiten wel herfst lijkt, zit Beertje Bas warm gebufferd in de schommelstoel op mijn slaapkamer. Geduldig te wachten tot kleine handjes hem weer komen knuffelen.
Maar de quilt in wording om hem heen lijkt ook wel geduldig te wachten ......


.... tot míjn handen hem weer oppakken, niet om te knuffelen ....... nou ja een beetje dan ...... maar om eindelijk eens een begin te maken met doorpitten. Toch ben ik bang dat dat nog een poosje zal duren. Voorlopig geniet ik maar van het kijken naar beertje en quilt.


Een heel stelletje siggy's

LEUK!! Al die reacties op de vlinder-bloemenquilt in wording van Joke in het vorige logje!! Ze zit er nu aan vast, aan het borduren van de voelsprietjes, haha. Maar dat is haar wel toevertrouwd hoor, ze is ook een geweldige borduurster!

De reactie van Joke zelf:
Ik wil iedereen die gereageerd heeft op mijn hexies en meegedacht heeft heel hartelijk bedanken.
Het is duidelijk dat ik de voelsprietjes ga borduren met de steelsteek. Ook de tips omtrend de effen bloemen neem ik mee. Volgende week ga ik met dochterlief alle vlinders en bloemen op kleur sorteren en dan heb ik de hele maand september op de camping om het in elkaar te gaan zetten.
Doordat ik nu sinds maanden even niets kan doen heb ik de afgelopen dagen m,n vloer geboend, m,n gordijnen gewassen en ander poetswerk verricht en m,n vloerkleed op m,n knieën gereinigd. Deze afkickverschijnselen moeten niet te lang duren hoor. Nogmaals dank jullie wel voor het meedenken en de lieve reacties. Ik hoop in oktober een onderwerp te kunnen tonen uit 1 stuk in plaats van 50.

Dan nu de siggy oogst van de laatste weken. Het ruilen ging niet zo snel, ik denk door de vakantie tijd, maar het zijn er toch weer 11.



Ze zijn allemaal weer ontzettend leuk. Ik geniet ook altijd van de bijgesloten briefjes. Soms heel ontroerend! Nog 44, dan heb ik mijn doel bereikt.

Fijn weekend en tot volgende week.


Over vlinders en bloemen


Wat dit voorstelt?? Wel, heel eenvoudig, 2925 hexagonnetjes!! Voor een deel al aan elkaar genaaid. Je kan er 2 stapels van maken:


Eén stapel met vlinders en eentje met bloemen. Als kleine placemats in gedeeltes genaaid. Zo verschrikkelijk handig en zó goed over nagedacht. Kijk, leg ze om en om naast elkaar en ze passen perfect:


Dit is het werk van buuf Joke, je weet wel, van onze Mini-bee. Ergens in februari of maart is ze er mee begonnen. Dus je weet wel waar ze in de vakantie thuis, op camping 1 en op camping 2 mee bezig was. Iemand op een camping, die van ver alsmaar haar hand met naald en draad op neer zag gaan, vroeg haar: "Zit die knoop er nou nóg niet aan??"

De 'achtergrond' hexagonnetjes zijn gemaakt van een groot dekbed overtrek. Slim.
Ze vraagt zich nog af óf/hoe ze eventueel voelsprietjes aan de kopjes van de vlinders zal maken. Misschien heeft een van jullie een idee??

Joke, ik vind je een kei!! Wat zal die kleine meid van jou er straks heerlijk onder wegdromen!